Artık dayanamıyorum Bu iki – üç kelamlık ya da cümlelik bir blog yazısı olsa da, bunu buraya koyacağım artık! Dayanamıyorum kaç haftadır!

Bilindiği üzere, malum dizimiz “Prison Break”, artık sezon sonu olarak değil, tamamen 24 Mayıs 2009 günü, yayınlanan son bölümüyle bitti…

24 Mayıs 2009 günü iki bölüm bir yayınlanan kısmı olan “The Final Break”, aslında dizinin 22. bölümünde çoktan bitmiş olan kısmından biraz öncesini işliyordu. Yani asıl olaylar, şaşkınlıklar bizim için (izleyenleri için) 22. bölümüydü…

Dizi beklendiği gibi sonuçlandı. İyi ya da kötü mü sonuçlandı, gelişen son olaylarla o karar izleyenler olarak sizin. Bana göre iyi ve buruk oldu Yazımın devamında sözle değil ama bir fotoğrafla o burukluğumun neden olduğunu size göstermek istiyorum. Ama SPOILER olacağı için, insiyatif sizin. Yani bu konunun devamına bakıp bakmamak sizin elinizde. Eğer izlemediyseniz, daha izleyecekseniz ya da sonunda tam olarak ne olmuş görmek istemiyorsanız, bu konuya devam etmeyin!

DİKKAT! YAZININ BURADAN SONRAKİ KISMI

YÜKSEK DÜZEYDE SPOILER İÇERMEKTEDİR!

DİKKAT! Bu blog yazısındaki ekran görüntüleri, Alper ÖZCAN tarafından kendi bilgisayar ekranından ya da Prison Break dizisinden çekilmiştir.

Prison Break dizisinin ve görüntülerinin yayın hakları Amerikan FOX kanalına (Fox Broadcasting Company’e) aittir. !

Böyle bitmemeliydi bence Ama yine de sağolsunlar. Kim ne derse desin, “Dizi çok uzatılmıştı, senaryoyu bozmuşlardı” diyenler de saf saf konuşadursunlar (Senaryonun çok çok önceden hazır olduğunu bilmediklerinden!), diziyi hakikaten güzel bir şekilde, kazasız, belasız, olaysız bitirdiler. Ve en güzel dizilerden biri daha, kafamda bıraktığı izler, anılar ve görüntüleriyle, tarihteki yerini aldı. The 4400, Battlestar Galactica ve Prison Break derken, galiba bu dizilerin yokluklarına zor dayanıcam ben

Yıl 2005, aylardan Haziran ayı. Tam da bu zamanlardan 4 yıl öncesi… O zamanlar Türk Telekom’un Dial Up bağlantılarıyla, çevirmeli bağlantı usulü internete girdiğim zamanlardı. Aylık ya da yıllık paket ücreti ödediğimiz gibi, bağlandığımız süre kadar da kontör usulü ücret yansırdı telefon faturamıza. İnternete bağlandığımız sürece telefonumuzun meşgul durumda olmasına deyinmiyorum bile… Eve ilk bilgisayarım alındığından (2002 – Ağustos), o tarihe (2005 – Haziran) kadar bu bağlantıyla idare ediyordum.

O sıralarda bir furyadır gidiyordu ama Türk Telekom’da: ADSL adı altında. “Yüksek Hızda, Kesintisiz ve Güvenli; Üstelik Telefonunuz Meşgul Olmadan Rahat Rahat İnternet Keyfi!” şeklinde bir sloganla piyasada dolaşıyordu. Tabii ki Dial Up’dan (56 kbps) çok daha hızlıydı (128 ve 256 kbps seçenekleri vardı o zamanlar için). Ayrıca hem ilgimi çekiyor, hem de o zamanki isteklerim arasında en üst sıraya geçiyordu kendisi

Tabii ki herşey bir kenara, istemekle olmuyordu bazı şeyler. Babamızdan izin almalıydık, çünkü faturayı ödeyecek olan oydu. Ama babamızı bu yeni ve hızlı teknolojiye nasıl ısındırmalı, nasıl internetin hızlanacağını vs.yi anlatmalıydık? Zordu. Ayrıca var olan Dial Up’dan daha fazla bir fatura ödenecekti, ama internete girme sınırı, pahalı gelecek kapatayım artık derdi olmayacaktı benim için

Ben babama konuyu açtım, anlattım filan. Bayağı zaman geçti üstünden. Tabii ki kendisi ilk başta sıcak değildi bu konuya. Aylarca da olmadı. Taa ki o bu günden tam 4 yıl öncesi, 2005 – Haziran ayı gelene değin…

Birden babam bana geliyor ve diyor ki: “ADSL güzel birşeye benziyor. Fatura ve telefon meşguliyeti sorunu filan. Bir araştırıp sorsana onların modem fiyatlarını filan, geçelim istersen.”

Abooooo. Nasıl sevindim o gün anlatamam. Hiç beklemediğim bir anda, Lise-2’yi yeni bitirmiştim hemi de. Tatil hediyesi gibi bir şey olacaktı bu bana. Sordum babama, nereden esti bu birden diye. İş arkadaşlarıyla konuşmuş, mahalleden tanıdık komşularla tartışmışlar kahvede filan. ( Her yeni konu da kaçmaz kahvehanelerden haa Kadınlar komşu, altın vb. günlerinde, erkekler ise kahvehanelerde dedikodu ve tartışma yaparlar hep zaten. Farkları mı var ki iki cinsiyetin birbirlerinden )

Neyse konu dağılmasın fazla. Babamın bu düşünce değişimini ben hemen fırsat bilerek, çoook öncelerden zaten araştırmış olduğum ADSL modemlerden seçtiğimi almaya gittik birkaç gün sonra. Tabii aldım mı en iyisini almak isterim zihniyetimle, bayağı pahalıya birşey almıştım o zamanlar. İyi ki de almışım. ADSL’nin gelecekte daha da hızlısını istemek, o zamanlar için pek düşünülen şey olmasa gerek.

Modemi aldık, internet (ADSL) için Telekom’a başvurduk. Ama o da ne? ADSL hemen bağlanamıyordu evimize! Sebep: bulunduğumuz ilçe / bölgede en az 10 kişinin dolması / başvurması daha gerekiyormuş. 10 kişi dolunca port açıyorlarmış da bağlantı bize öyle geliyormuş. Felaket! Ne kadar kötü bir durumdu benim için. O 10 kişinin dolmasını bekle, ne zaman biteceğini kestiremedem hem de! Hergün internet gelebilir beklentisiyle gezerdim artık her yerde ben. Ki nitekim de öyle olmuştu. 2005 yılı, Eylül ayının sonlarına değin beklemiştim yeni internetim, ADSL’m gelsin diye

Babamı ADSL’ye İkna Etme Süresi < ADSL’nin Eve Bağlanma Süresi

Süreleri karşılaştırma formülü…
“<” işareti, bilindiği üzere matematikteki “küçüktür” anlamına gelmektedir.

Yıllar geçti, zamanla ADSL bağlantımız bize yetmemeye, utanmadan daha hızlısını istemeye başladık. Sebebimiz Dünya genelindeki ülkelerdeki internet ücretleriyle ülkemizdekini karşılaştırmaktı. Biz aynı hız için çok daha fazlasını ödüyorduk. Zamanla TT (Türk Telekom) bizi dinledi veya dinlemedi. Ama o kadar tepkilere ve kendi bağlantı kalitelerini onlarca badireler altında yenileyebilmelerine rağmen arada bir yenilemeler, hız arttırımları yaptı. Hiçbir ek ücret talep etmeden. ( Kotalı bağlantı aldığımızı ve hep onu kullandığımızı hiç belirtmek istemiyorum. O ayrı bir olay zaten! )

4 yıllık bu süre zarfında, babamı da az biraz çıtayı (ADSL hızını) yükseltmek, kotayı arttırmak ve en son olarak da sınırsız, kotasız tarifeye geçirmek için çokça ikna etmeye çalıştım. Ne diller döktüm. Çoğunda, üstünden birkaç ay geçince başarılı oldum. Ama sınırsız ve 1 Mbps olunca, bu isteklerimi kestim artık. Çünkü ayda 49 TL ödemek az da bir fiyat değildi artık. Dahası da abartı olurdu bu 4 yılda. Nereden nereyee…

Ama arkaplanda da hep bekledim. TT bir kampanya yapsın, eskisi gibi. Fiyatları değiştirmeden hız arttırsın, sevindirsin bu öğrenci garibanları diye. Ama olmadı. TT kampanyalarını kesti. Hız arttırmayı uzun süre önceden beri rafa kaldırdı. Hızlarını arttırdı ama, fiyatını ödeyene. ADSL v1 bağlantı tipinin en yüksek destekleyeceği hız olan 8 Mbps’yi bile piyasaya sürdü ama aylık parasını ödeyebilene! Tek iyi yönlü kampanyası, faturalardan ÖTV vergisinin kaldırılması oldu. 49 yerine 45 TL vermeye başlamıştık artık. Mart 2009’dan beri…

Derken geçtiğimiz günlerde şöyle bir TTNet’in sitesini kurcalayayım dedim. O da neee Sessiz sedasız kampanya yapmaya başlamışlar yahu! Hemi de 8 Mbps bağlantılar adına! Muhteşeeem

Biraz gereklilikleri okudum, detayları iyicene sindirdim. Fiyat tablosuna baktım, derken dedim bu uygun bize: 8 Mbps’e Kadar ve kotasız olan!* – – Yine 49 TL’ye olan bu tarife pakedine geçersek, sınırsız bir paket ile, küçük dezavantajlar haricinde uygun bir tarife var bize uygun. E kaçmaz. Ama yine babayı ikna etme hususu var tabi Tek şansım, bu sefer pek bir fiyat farkı olmayacak babamı ikna etmek için: 4 TL’cik

Aklımın bir köşesinde de düşünüyorum: Ay sonu geliyor. Gelmeden geçersek, önümüzdkei aya kullanmış olurum yeni tarifeyi. Malum, tarife vs. değiştirmek uzun sürüyor TT’de. Üstelik eskisi gibi (2005 yılları) port muhabbetleri artık olmasa da, yine de birkaç gün bekliyoruz işleme konup, işlemimizin gerçekleştirilmesi için.

Babamla konuştum. Beklediğim gibi biraz ikna etme süresi yine oldu. Ama kısa sürdü. Hemen kabul etti. Nasıl olsa eski ÖTV vergisi dahil olan fatura ücreti gibi olacaktı ödeyeceğimiz aylık miktar. Bütün bunlar üzerine TT’ye başvurup, tarifeyi değiştirtmek gerekecekti sadece. Ama bu sefer, eskiye nazaran farklı bir yöntem izleyecektim. TTNet’in sitesindeki yeni uygulamaya konan “İnternet İşlem Merkezi”ni deneyecektim. Hiçbir insanla, aracı TT ortağı kurum ya da kuruluşla uğraşmadan, bizzat sitelerinden yapacaktım değiştirme isteğini.

Dediğim gibi yaptım. Sitesinden tarifemi değiştir dedim, ilgili tuşa bastım. Onay istedi, onayı da vermek için “Onay” tuşuna bastım veeee…………

İnternetim Koptu! –

“Tesadüf olamaz bu” dedim içimden. “Herhalde yaptığım Onay işleminden ötürü bir kopartma işlemiydi bu” dedim. Ama bu kadar da çabuk işleme konamaz, bu kadar da çabuk yeni tarifeye geçiremezlerdi ki beni Ha aslında isteseler geçirirlerdi ama TT için bu görülmemiş birşey idi. Eğer gerçekten bunu yaparlarsa, kendilerine teşekkür edicem, artık onları sevicem diye söz verdim kendi kendime. ( Başka bir yamuk ya da hizmet aksamalarını görmezsem bir daha tabii ki ) Bir dakikalık bekleyiş, bana uzun gibi geldi. İçim içimi yedi. Dedim belki de hiç gelmeyecek bağlantı. Ya da öylesine internet kopukluğu dnek geldi.

Babamı Yeni Tarifeye İkna Etme Süresi >>> Yeni Tarifenin TT Tarafından İşleme Konup Uygulanması Süresi

Süreleri karşılaştırma formülü…
“>” işareti, bilindiği üzere matematikteki “büyüktür” anlamına gelmektedir.

Yukarıdaki matematiksel formülümde verdiğimden anlaşılacağı üzere, o bir dakikalık bekleyişten sonra:

İnternetim Yeni Tarifeye Geçtiiii! – –

Şaşkınlık içerisinde, TT’nin bu tarife değiştirme hızının sarhoşluğuyla evdekilere haber verdim. Onlar bile TT’nin eski olaylarından haberdar oldukları için, emin olmak için yanıma gelip, internete bakmamı istediler. Modemimin Durum bölümünde o anki hız doğruydu!** Ama test etmek gerekti tabi, açtım YouTube, Facebook ve bir sürü siteden video bağlantılarını. Jet gibi iniyorlardı artık, teklemeden, video izlerken yarıda bekletmeden

Veee nereden nereye. Bir zamanlar Dial Up’lar ile yerden yere süründüğümüz günler, sonra ADSL’de bitmek bilmeyen hız isteklerim. Şimdi ise 8 Mbps’ye kadar hızım.**

Bu sevincimi, uzun süre Blog’uma hiç yazı yazmadığım için, yine buradan duyurmak istedim. Bayağı da uzun yazmışım yine Artık okuyabilene – –

Ayrıca dün geceki yaptığım hız testi ile şu an alabildiğim hızı ve Dünyadaki yerimi göstermek adına aşağıdaki iki resmi de sizlerle paylaşıyorum efendim Darısı herkesin başına, Download yapmak artık bana foraaa

* İlgili paketler ve tüm TTNet tarifelerini görmek için: BURAYA TIKLAYIN

** İlgili hızımı “8 Mbps’ye kadar” olarak nitelendirme sebebim, TTNet’in bu hız desteğinin, bulunduğumuz bölgedeki Telekom merkezine uzaklığımıza bağlı olarak değişmesidir. Ayrıca gün içinde de değişebiliyor. Maksimum ulaşılabilecek sınır olarak 8 Mbps kastedildiği için bunu belirtmeyi uygun gördüm…

Yukarıdaki fotoğraf gecikmiş bir durum değil. 29 Mart 2009, Türkiye Yerel Seçimleri zamanında burada yer alması gereken bir blog yazısının bir materyali de değil

Bu fotoğrafı bugün koyma gereği duydum, çünkü LOST’un son yayınlanan bölümünün etkisinde kaldım. Yayınlanan bu bölümü Sezon-5’in son bölümüydü (Lost S05E16: The Incident) ve seneye kadar yine LOST yüzü göremeyeceğim anlamına geliyor bu.

Ve tabii ki bölüm hakkında herhangi bir açıklama yapmıyorum. Malum, merak edin de izleyin biraz. Hiç izlemeyen biriyseniz, gidip de bu bölümü izlicem diye atlamayın da sakın. Sonra çıkıp ortalıkta “Ne biçim dizi bu Lost” diyorsunuz Adam gibi izleyin kardeşim, aaa sinir etmeyin beni

Ayrıca biliyorum, evet… Uzuuun zamandan sonraki ilk yazım bu bloguma. Keşke kendim ile alakalı olsaydı değil mi? Ve itiraf etmeliyim, yukarıdaki fotoğrafı bulduğumda, 29 Mart seçimleri öncesiydi ve o seçimler öncesi koymam uygun olacaktı buraya. Fakat söz konusu ettiğim bölümü izlediğinizde anlayacaksınız ki, bu foto altında manalar yatıyor bu bölüm için

Her Şey Ada İçin, Her Şey Benim İçin!

Neyse efendim. Heroes da bu dizilerden bir tanesi idi. Geçen sene 2. sezonuyla 22 değil, 13. bölümüyle bir sonraki sezonuna kadar ara vermişti. Bu sene (2008 – Eylül) 3. sezonuyla uzun bir bekleyişten sonra ekranlara geldi. 3. sezon, iki alt sezona (Volume – Cilt) bölünmüştü. Meşhur Ocak ayı tatillerinden sonra, iki gün önce 02.02.2009 / Pazartesi akşamı Amerika saatine göre bu 3. Sezon / 2. Cilt (Volume) başlamış oldu. Hemi de ne başlayış…

DİKKAT! YAZININ BURADAN SONRAKİ KISMI DÜŞÜK DÜZEYDE SPOILER İÇERMEKTEDİR!

DİKKAT! Bu blog yazısındaki bazı ekran görüntüleri, Alper ÖZCAN tarafından kendi bilgisayar ekranından ya da Heroes dizisinden çekilmiştir.

Heroes dizisinin ve görüntülerinin yayın hakları Amerikan NBC kanalına ve Universal Media Studios’a aittir. !

Bu sezonun ikinci yarısında Heroes kahramanları, bu sefer Amerikan İç Güvenlik (American Homeland Security) ekibi tarafından bir bir yakalanmaya başlayacak, hatta başlıyor. Olaylar karmaşası daha gösterilen ilk bölümüyle kendini hissettiriyor. Sylar (Zachary Quinto) ise gerçek ailesini arayışa düşüyor ve bu sırada İç Güvenlik onu da yakalama “girişiminde” bulunuyor. ( Sylar bitanesin )

Aslında spoiler mpoiler yapmak istemiyorum ben. Bu konuyu açma amacım çok farklı. Sadece ekran görüntüleriyle birkaç farkettiğim ilginç ama gereksiz noktaları paylaşmak istedim. İlk olarak aslında bilgisayarsal bir şeyler var. Ama önce kısa geçmek istediklerimi belirteyim, çünkü bu yazı çok uzun olacak:

— Dizinin 36. dakikasında, 10 küsürüncü saniyelerinde bir sahne var. Sahnenin içeriğini anlatmak istemiyorum. ( Evet spoiler konusu yüzünden yine ) Merak edin ama demi biraz?

     Sahnede, askeri tarz bir havalimanını hangarındaki oyuncular, içeriden kapıya doğru bakan kameraya göre, hangar kapısı tarafından geliyor şeklinde gösteriliyorlar. Aslında gelen giden yok da, işte kamera hangar kapısını çekiyor. Önde de oyuncular, birkaç araç var. Ve arkadan siyah bir araç geçiyor. Limuzin ya da her ne zımbırtıysa şimdi. İçinde biri götürülüyor ama söyleyemiycem ( Spoiler yapmıcam derken kendimi de yırttım iyice haaa )

     İşte tam bu anda dikkatimi çeken, önemsiz bir şey oldu. Dizi ve bölümlen alakasız. Tam sözünü ettiğim o saniyeler içerisinde, hangar kapısının orda gözüken gökyüzünde bir şeyler patlıyordu. Gece vakti çekilen bir an olduğu için havada patlayan bu şeylerin “Havai Fişek” oldukları hemen gözden kaçmadı Bilmem farkeden var mıdır izleyenlerden. Tabi önce diziyi indirmeniz, satın almanız filan gerek Ama paylaşmak istedim. Doğal şeyler bunlar ama ilginç geldi

— Bir başka husus ise dizide bir çok sahnede kesiklik olduğunu düşünmem. Olaylara çok hızlı girmek istemiş olsalar gerek ki, bazı sahneler arasında zaman çabuk geçiyordu. Örneğin Peter Petrelli (Milo Ventimiglia)’ın annesinin evine gittiği ve ayrı olarak kendi yaşadığı evine gittiği anlar… Her ikisinde de abisi Nathan Petrelli (Adrian Pasdar)’nin evin içinden heykel gibi çıkması ayrı bir konu zaten. Nathan ruh gibi her yerde gezdi bu bölümde. Eeee uçan adamın hâli bir başka değil mi?

— Vee gelelim en önemli değinmek istediğim konuya: Hiro Nakamura (Masi Oka)’ya ve kullandığı bilgisayar[-lar]a! [Bakınız: Fotoğraf-1]

Fotoğraf-1                                             Fotoğraf-2

(Fotoğrafların büyük hâlleri için üstlerine basınız…)

      Bugüne kadar çok dizi ya da film gördüm geçirdim. Bunların içinde eğer bilgisayar kullanılan sahneler varsa, (özellikle dizüstü) %90’ında bu bilgisaylar hep Apple markalı olmuşlardır. Hep arka ekranlarından gösterilir ve muhteşem “Elma” logosu bize sırıtıverir. Aynı şekilde o bilgisayarlar içinde kullanılan işletim sistemi olarak gösterilen de haliyle hep bu firmanın Macintosh (Mac OS) işletim sistemleridir.

      Heroes dizisine, bu malum bölüme gelirsem, Hiro’cuğumuz GPS sistemi için bir, hatta birkaç bilgisayar kullanıyordu bu bölümde. [Bakınız: Fotoğraf-1] Ve hayatımda, az önceki paragrafta söylediklerim çerçevesinde, görmediğim şeyi bu dizinin bu bölümünde gördüm. Ağzım açık kaaaaaaalllllmadı tabi Ama Apple firmasına çok ayıp edildiğini düşünüyorum. Yapılan haksızlık şuydu: Hiro’nun kullandığı bilgisayar ya da bilgisayarlar yine Apple logoluydu. Yine o meşhur ekran arkası kamera çekim sahneleri vardı. Elma’yı görelim diye [Bakınız: Fotoğraf-2] Ama ne zaman kamera Hiro’nun sırtından, ekranı da gösterecek şekle girdi, işte o zaman bu dizi dedim “Çoook ayıp etti!” Ekranda Windows Vista vardı efendiler! – [Bakınız: Fotoğraf-3, 4, 5 ve 6]

Fotoğraf-3                                             Fotoğraf-4

Fotoğraf-5                                             Fotoğraf-6

(Fotoğrafların büyük hâlleri için üstlerine basınız…)

      Aslında Microsoft ürünlerine yakınlığım daha çoktur evet. Microsoft’un kendine de daha çoktur yakınlığım Ama gel gelelim haksızlığa da gelemiyorum pek Hele ki Apple gibi bir firmanın, yaptıkları ürünlerine sevgi ve saygım da olduğu düşünülürse. ( iPhone kullanıyorum yani, o kadar da olsun )

      Ayrıca evet biliyorum. Apple artık Mac bilgisayarlarında, Intel işlemci kullananlarında, Boot Camp özelliği ile kendi makinelerine Windows kurulumuna da izin verir hâle geldi. Ama ben ömrü hayatımda bu yabancı ya da Türk farketmez, dizi ve filmlerde böylesini görmedim. Merak ettiğim konu bunu Microsoft reklam olsun diye mahsus mu yaptırdı Eğer öyleyse müthiş ve gizli bir reklam kullananlara. Ama sanmıyorum. O elma logosunu ekran arkasında gösterip de, içinde Windows göstermek, Microsoft’un pazarlama kurallarına ne kadar etiktir ya da kâr amacı güder, bilemiyorum Yani gerek Apple, gerekse Microsoft firmasının, dizinin bu bölümünde böyle yapıldığından önceden haberleri var mıydı bilemiyorum. Reklam amacıyla iki firmadan aynı anda sponsorluk da alınamaz herhalde.

— Son olarak tamamen “yine meraktan” dediğim ve minik bir araştırma yaptığım detaya geleyim. Öncelikle DİKKAT! SPOILER! uyarımı yineleyeyim tabi

      Hiro’cuğumuz bu bilgisayar[-lar]la Ando’cuğunu arıyordu. Ando (James Kyson Lee)’nun üstüne yerleştirdiği ( daha doğrusu deştiği ) minik GPS modülüyle, onun tam olarak Dünya’daki lokasyonuna bakarken, ( Ve bu sırada ekranda Windows Vista ve Heroes nedeniyle kırpılmış Internet Explorer 7. sürümü [Bakınız: Fotoğraf-6] bize sırıtırken ) gösterilen haritalardaki noktanın da gerçek olup olmadığı aklıma takıldı. Yine tekrarlıyorum: “Sadece meraktan” bulmaya çalıştım o Japonya üzerindeki noktayı. [Bakınız: Fotoğraf-3, 7 ve 8]

Fotoğraf-7                                             Fotoğraf-8

(Fotoğrafların büyük hâlleri için üstlerine basınız…)

      Hiro’cuk, Ando’nun bulunduğu o noktaya yakınlaştı, yakınlaştı, yakınlaştııı derken iyice son yakınlığa kadar dayandı. [Bakınız: Fotoğraf-9, 10 ve 11] Microsoft Live Earth kullandığı da bu arada gözümden kaçmadı tabi [Bakınız: Fotoğraf-4, 6 ve 7] Ayrıca Fotoğraf-8’in sağ alt köşesinde, “Where are you?” yazan yerin tam altındaki siyahlığa dikkatinizi çekmek isterim. Microsoft’un sahipliğinde olduğunu belirten, Live Earth Copyright ibareleri kapatılmış Çok ayıp çoook

Fotoğraf-9                                             Fotoğraf-10

Fotoğraf-11

(Fotoğrafların büyük hâlleri için üstlerine basınız…)

    Hiro’cuğun yakınlaştığı o noktayı da ben gittim, Live Earth’ü açıp (http://maps.live.com/) aradım Japonya üzerinden. Bulmak pek zor olmadı, ama biraz zaman aldı tabi. [Bakınız: Fotoğraf-12 ile 19 arası] Üstelik Hiro’nun baktığı bu bölgedeki trafik içerisindeki araçlar, benim Live Earth’den baktığım anda bile aynı yerlerde duruyorlardı. [Bakınız: Fotoğraf-11 ile 12, 13] Uydu fotoğrafları olarak bu bölgenin bulunduğu şehrin, güncellenme olayının çok sık olduğu bir şehir olduğuna eminim. Büyük ihtimalle Heroes’un bu bölümündeki sanheler çok yakın bir zamanda çekilmiş olabilir. Neyse. Ayrıca “Kuş Bakışı Görünüm”ü de açıktı o bölgenin. Bir de o görüntüler içersinde mekanı incelemeye kalktım. Doğu, Batı, Kuzey ve Güney açılarına da baktım. Her bir açıdan ekran görüntüsünü de aşağıdaki fotoğraflar içersinde paylaşıyorum [Bakınız: Fotoğraf-16, 17, 18 ve 19]:

Fotoğraf-12                      Fotoğraf-13                      Fotoğraf-14

Fotoğraf-15                      Fotoğraf-16                      Fotoğraf-17

Fotoğraf-18                                    Fotoğraf-19

(Fotoğrafların büyük hâlleri için üstlerine basınız…)

    “1 numaralı nokta” olarak işaretlediğim yer, dizide gösterilen ve Hiro’nun ekranda baktığı, tam olarak Ando’nun bulunduğu sokak ya da binanın olduğu yer. “Kuş Bakışı Görünümü”ndeki farklı açıdan olan fotoğraflarda, 1 numaranın hangi yönlerde olduğunu anlayabilmeniz açısından da “2 numaralı nokta” olarak bir yer daha işaretledim. Maksat kafa karışıklığını azaltmak. [Bakınız: Fotoğraf-16, 17, 18 ve 19] Ama asıl merak ettiğim konu, o nokta da gerçekten Ando’nun bulunduğu mekan var mı?   Varsa Heroes yapımcıları gerçekten iyi çalışıyor demektir. Yoksa “zaten beklediğim durum” buydu derim

      Haaa Ando’nun bulunduğu o mekanda, ekranda da Hiro’nun baktığı o lokasyonda ne mi var? Söylemesem Yazık Hiro’cuk oranın neresi olduğunu farkedince çok kızdı Ando’ya, “Hani kahramanlık yapıcaktın” filan dedi ona. Bunlar da ando’ya son sözleri oldu ve Hiro’yu ………… ……………… ………… Spoiler spoiler vs. vs.

       Ya da durun durun yaaa. O yerin neresi olduğunu ben değil de Hiro size söylesin bari Dizide Hiro’nun Japonca konuşmasıyla söylediği, ama İngilizce olarak yazıyla tercüme edilen bir anı yakaladım. O, yani Hiro, bu sayede size açıklasın neresi olduğunu – İşte:

1 hafta öncesiydi sanırsam. Avea’nın sitesinde bir şeye bakmak için Internet Explorer’ın adres çubuğuna "avea.com" diye girdim. Ben Enter tuşuna bastığım anda, alışılageldik Avea sayfasını beklerken, yine karşıma şaşırtıcı bir Avea reklamı çıkmıştı. Tam sayfa boyutunda idi. Ama bu seferki çok farklıydı.

İşte o gördüğüm reklam (Büyük hâli için üstüne tıklayınız):

Ya kardeşim, Avea’cım, Avea’nın reklamını yapan reklam ajansım; sizlere sesleniyorum! Afferim, çok ilgi çeken bir Avea hizmetine, yine ilgi çekici bir reklam pankartı hazırlamışsınız. Gayet güzel anlatıyor hizmetinizi bence. Tebrik ederim! Yalnııız buraya kadar herşey hoş da, yahu gözüme batması için mi koydunuz pankarta o ismi! Türkiye’de ya da Dünyada başka Türk kız ismi mi kalmamıştı acaba? Anlıyorum tabi ki sizleri. Size onca para kazandırdım zamanında malum nedenlerden. Ama bana teşekkürü de böyle yapmayın, bu tarz reklamlarla gelmeyin ama kardeşim karşıma ya! Canımı sıkmıyor, bilakis üzüyorsunuz beni direkt yani söyleyeyim.

Teessüf ederim yani Avea’cım.

Postayla Linux dağıtımı olan Ubuntu’nun 8.10 versiyonu gelmişti.

5 hafta önce siparişini verdiğim Ubuntu ve Kubuntu v8.10 [2008 - 10. ay anlamına geliyor] sürümleri, alışılageldik şekilde yine bedavaya evime kadar geldi.

Yalnız alışılagelmişin dışında, bu sefer kapaktaki (her zaman değişik insanlardan oluşan) Ubuntu insanları ilgimi çekti. Bu sefer 4 yerine 3 kişi vardı ve bu 3 kişi arasında bir oğlan vardı ki birine çok benzettim.

Bakınız (Büyük hâli için üzerine tıklayınız):

Yahu neredeyse aynı bizim Cem bu! Hatta adını iyice ifşa edeyim: Mehmet Cem YÜCEL! Bölüm arkadaşım, bilg. konularında en çok kavgadaşım insan Cem yahu bu! Ahanda bu da kişisel sitesi: http://cem-yucel.tr.gg/ (Hâlâ bir com’lu adres almadı ) ve ahanda bu da blog’u: http://cemyucel.blogcu.com/ (Blog adresine ve beleş servisler kullanmasına hiç değinmiyorum bile )

Belki Cem bizden habersiz Linux camiasına destek veriyordu, haberimiz yoktu. Belki de Microsoft ürünlerine bunca zamandır ne ters ne düz destek verirken, gerçekte neye destek verdiğini anlamam için bir işaretti bu Bilemiycem.
Ama şu gerçek ki, C# filan varken, Java kodlarında Windows Form’larının işlevlerini sınırlarına kadar zorlamaya niyetli arkadaşımız Cem, C#’a hâlâ geçmeye dursun; Windows’u bırakıp, Ubuntu reklam işlerine girmiş bile galiba, haydi hayırlısııı

Cem hakkaten soruyorum, sen misin oğlum bu?

İşte nasip bugüneymiş. Geç oldu ama olsun. Geç olduğu için de, önceden de neredeyse her saat kutladığım için, burada fazla abartmıycam Üzgünüm

Yılımın ilk blog yazısı da böylelikle yazılıyor.

O, lisemin son günlerinde, ben yine “ÖSS bir kenara ulen” deyip, okulumuzun Bilgisayar Laboratuarına girdiğimde çıktı karşıma. O zaman da enerjikti o tabi. Geldi ve dedi ki bana: “Tal Forum’a üye oldum ama daha beni kabul edip onaylamadın. Admin sensin değil mi?” (Kelimeler tam anlamıyla aynı olmayabilir)

“Evet” dedim. “Hangi kullanıcı adı senin? Onaylayayım hemen onu” derken birbirimizi tanımanın ilk adımını farketmeden orada atmış olduk. Wasowsky ismindeki kullanıcıyı onayladım. Sonra lab.daki öğrenciler msn adresimi istediler. Ben ortalığa öyle seslenerek söyledim tabi adresimi. Birkaç kişi de ekledi beni, biri de kendisiymiş haliyle. Onun mailini söyleyerek “…. mail adresli olan kim?” dediğimde yine o enerjikliğiyle “Beeen, Wasowsky oooo” dedi muhteşem sırıtışıyla bana

Eklemez olaydın len beni. Konuşmaz olaydım senle Koca yaz tatili boyunca çenenin Allah’ını yapmışızdır. Tal Forum’daki rekorları beraber kırmışızdır. Bilgisayar başından hiç ayrılmamışızdır o yaz boyu. Peki ne kazandık ulen biz? Hayatımdaki görebildiğim en içten insanlığı, iyiliği ve en önemlisi dostluğu kazandık elbetteki. Sağol len. İyi ki de çıktın karşıma. Tanıştık iyi ki senle. 2006 Haziran’ından bu yana onca zaman geçti ve onca zaman içinde neler yaşadık neler. Kimler üzdü, kimler sevindirdi bizi hep. Ama birbirimizi unutmadık hiç. Üzülürken koruduk birbirimizi. Ya da korumaya çalıştık biz birbirimizi dinlemesek de Mutlu anların bir çoğunu da beraber gerçekleştirdik. “Çok ağır” denebilecek derecede yaşadığımız psikolojik olaylarımız da oldu. (Birbirimizle ilgisi olmayan) Kimse kolay kolay aşamazdı bunları. Ama ben inanıyorum ki birbirimize aşmakta hep yardımcı olduk bu gibi şeylerde. Bunu en yakın şu an anlıyorum. Henüz yeni denebilecek, yeni yaşadığımız birçok şeyden kanıtlayabiliyorum. Sağolasın Gizemim benim. Sağolasın dostum. Sen çok yaşa emi. Geçmiş doğumgününü bir kez de buradan kutluyorum. Mutlu ol, bebekliğinden beri değişmeyen o gülüşünle gülmeye, herşeye inat yaşamaya ve beni de yaşatmaya devam et.

İyi yaşa, çok yaşa, mutlu yaşa

Best wişıs, Alper

Bu konuyu açmamdaki tek sebep, maziyi hatırlamak değil; çok mutlu olduğum bir olayı sizlerle paylaşmaktır efendim.

Bugün evime, Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi’nde okumakta olup, benim anaokulundan bu yana tanıdığım bir arkadaşım olan İlkay HALICIOĞLU tarafından bir posta geldi. Aslında birkaç gün öncesinden bu postada ne geleceği ve kimden geleceği konusunda haberliydim. Fakat hiç bana ulaştığı anda bu kadar mutlu olacağımı düşünmüyordum. Aslında sadece mutluluk değil. Mutluluk da var, burukluk da var, kırgınlık vs. herşey. Hepsi İlkay’ıma değil tabii ki. Yaşadığım bu olayla birçok şeye karşı duyduğum duygularım ön plana çıktı sadece.

Sadede geleyim efendim, evime gelen postanın içinde İlkay’dan gelen kartpostal vardı. Kartpostal da manalı bir resim, arkasında da geleneksel olacağı üzere bir kutlama mesajı bulunmakta; mektup zarfının ön yüzünde de alışık olduğumuz, ama çoğumuzun kesin nasıl yazılacağını unuttuğu “Gönderen”, “Alıcı”, “Pul” kısımları dikkat çekmekteydi.

Kartpostal arkasında yeni yılımı tebriklemiş İlkay. Çok sağol, beni hem mutlu hem de mahcup ettin İlkay’ım, hem de buradan teşekkürü bir borç bilirim sana: “Teşekkür ederim”…

Yalnız en çok mana taşıyıp bana dokunan kartpostaldaki resimdi. Fotoğrafını çektim ve bu yazının en başında koydum…

“Useless Effort To Express Love!” yani “Sevgide Nafile Çaba!” sloganını baz alarak “Muhittin KÖROĞLU” adlı bir karikatürist tarafından çizilen bu resim (karikatür) bana gerçekten çok dokundu. Vermeye çalıştığı anlam bir yana, ağacın üstüne kazınan semboller vs.ler de bana dokundu ister istemez. (Yukarıdaki fotoğrafın üstüne tıklayarak büyük halinden bakmanızı öneririm…) Sebepleri yazılmaz buraya ama, İlkay’ım sen şunu bilki, bana gerçekten çok manalı ve düşündürtücü bir kartpostal yollamışsın. Belki içinden geldi de bunu bana seçtin, belki de hiç düşünmeden aldın böyle bir kartpostalı bana. Ama gerçekten, bundan daha uyumlu bir kart bana olamazdı yemin ediyorum. Beni anlatmış, bana laf sokmuş vs. vs. herşey denebilir buna.

Tekrar çok teşekkürler İlkay. Yeni yılını en içten dileklerimle, bir de buradan kutlarım

Tuğba ablama teşekkür ederek, söz konusu yazıyı burada paylaşıyorum:

Dizide yer alan üç karakter (ki bu karakterlerden biri çoktan öldü) aydınlanma çağının çok önemli üç İngiliz düşünürünün adını taşıyorlar.

NEDEN BU İSİMLER SEÇİLDİ?
Lost dizisinde ortaya atılan pek soru ve gizem var ki TV başındaki izleyiciler bunları çözmek için uğraşıp duruyor. Anlaşılan o ki dizinin final bölümüne kadar da bu gizemli sorular devam edecek.

Dizideki karakterlerinin isimlerini aldığı İngiliz filozofların kim olduklarını ve felsefe tarihindeki önemlerini açıkladığımızda, Lost dizisinin gizemini çözme yolunda önemli bir adım atmış olacağınıza inanıyoruz.

İşte isimlerini felsefe tarihinden alan üç LOST karakteri:

1. Edmund Burke: Bu karakteri (şimdilik) tek bir bölümde izledik. 3. sezonun 7. bölümü olan ‘Not in Portland‘ adlı bölümde Juliet Burke‘ün (Elizabeth Mitchell) hayatına geri dönüş yaptığımızda, Juliet’in eski kocası Edmund Burke ile tanışmıştık. Zeljko Ivanek‘in canlandırdığı Dr. Edmund Burke, Juliet ile aynı laboratuarda çalışan ama başkalarının araştırma projelerini kendine mal etmeye çalışan hasis ve güvenilmez bir tipti. Kendisine çarpan otobüs yalnızca onun ölümüne yol açmakla kalmamış, Juliet’in için Ada’ya giden yolu da açmıştı.

Gerçek Edmund Burke ise (1729 -1797) İrlanda kökenli bir İngiliz devlet adamı ve yazar olup Amerikan kolonilerinin bağımsızlığına destek vermiş ancak Fransız devrimine kesinlikle karşı çıkmıştı. Anglo-Amerikan muhafazakarlık ideolojisinin kurucusu olarak kabul edilir.

2. David Desmond Hume: Henry Ian Cusick tarafından canlandırılan Desmond Hume karakteri ilk olarak bir ‘inanç ve bilim adamı’ olarak görünmüştü daha sonra ise "live together, die alone" (birlikte yaşar, yalnız ölürüz) sözüyle akıllarda ve gönüllerde kendine yer buldu. Desmond’ın daha önceki hayatındaki gelişmeleri izlerken birden gördük ki bu karakterin tam adı David Desmond Hume.

Gerçek David Hume (1711 – 1776) İskoçya kökenli filozof, iktisatçı ve tarihçi olup, Batı felsefesinin en önemli figürlerinden biri olarak kabul edilir. İnsan zihninin ve potansiyelinin kavranabilmesi için ilahi bilimlerin yeterli olmayacağını, ancak deney ve gözlemler yoluyla gerçek bilgiye ulaşılabileceğini ileri sürmüş olan Hume, Isaac Newton‘ın bilimsel devrimci yaklaşımlarından çok etkilenmişti.

3. John Locke: Terry O’Quinn adlı aktör tarafından canlandırılan John Locke karakteri dizinin başlangıcından itibaren çarpıcı bir figür olarak yer aldı. Kötürüm olarak geldiği adada tekrar yürüme becerisine kavuşan Locke, adada sakin ve akil bir adam izlenimi verdi. Ancak geri dönüşlerden anladığımız kadarıyla adaya gelmeden önce son derece sinirli ve duygusal bir figür olarak görünüyordu. Dördüncü sezonun finalinde ‘Ötekilerin’ (Others) liderliğine kadar yükselen John Locke ‘adada kalmak’ konusunda çok ısrarlıydı.

Gerçek John Locke (1632 – 1704) çok önemli bir İngiliz filozofu olarak kendisinden sonra gelen çok sayıda düşünürün zihin haritalarını değiştirmiş ve İngiliz siyasi felsefesinin oluşumuna büyük katkılarda bulunmuştur. Liberalizm ilkesinin temellerini atan Locke, bireyin özgür iradesini ön plana çıkaran ‘deneyci’ bir düşünce tarzını savundu. Görüşleriyle hem Fransız devrimini hem Amerikan devrimini etkiledi. Bugün ‘bireysel kimlik’ veya ‘kişilik’ olarak nitelendirdiğimiz kavramlar üzerinden insanı inceleyebiliyorsak, bunu John Locke’a borçluyuz.

Yine biliyorum. “Alper noldu?”, “Niye blog’una yazmayı bıraktın?” filan diyorsunuz; beni gördüğünüz her yerde. Özellikle Gizemcan, Betülcan, üniversitedeki birçok arkadaşım, ve şu an TAL’da halen okumakta olan birkaç arkadaşım daha…

Yeni yıla böyle girmek istemiyorum ben. Yazmadan yani. Ve kendi kendime boşuna yarattığım veya kendiliğinden gelen zamansızlıklarım içinde, yakında yine başlayacağımı duyurayım istedim.

Özellikle Betülcüm senin için: Dizimi başlatıcam. Senaryosu, yaşadığım / olan herşeye rağmen değişmedi, aynen eskiden kafamdaki neyse onu koyucam yine. Zaten beklediğin bir tarzda birşey çıkmacayak ama beğenirsin sen eminim ben. Birkaç özel isim bulmam gerekiyor sadece,  o yüzden bekletiyorum. Merak etme

Ayrıca Gizem bu da senin için: Bilgisayarı, telefonu ve bilimum teknolojik eşyaları yavaş yavaş bırakıyorsun biliyorum. Öss sağolsun. Ama yine de bloguna yaz, bloglarımıza yaz. İstersen sana yazarlık izni verelim, gel bizim bloglarımızdan Betül’ünkine veya benimkine çeşitli konularda yaz. İstemiyorsan bile yine de uzaklaşma buralardan az da olsa. Yeter ki sen mutlu ol. Yüzün hep gülsün

Ve Batucan seni unutmadım elbette: Bırak artık sinemaları, sosyalliği. Biraz derslerine asıl be oğlum. Yazın sensiz geçmez buraları. Staj (ki nereye gitceğim veya nereyi seçmek istediğim bile belli değil henüz) yaparken canım sıkılmasın. Bas gel hangi şirkete gidersem benim yanıma yazın